اخبار - مقالات - ايران
برگ تازهیی از انزوا و یأس
اجلاس وزیران خارجه سازمان همکاری اسلامی بهدرخواست عربستان روز 1بهمن 94 در جده برگزار شد. برگزاری این کنفرانس در یک کلام و بهطور خلاصه، یک گام تازه و بیشتر در جهت هرچه منزویتر کردن رژیم در منطقه بود. یعنی حلقه طناب انزوا بر گردن رژیم باز هم تنگتر شد.
اما برای توضیح بیشتر لازم است ابتدا اشاره کوتاهی به سوابق کنفرانس همکاری کشورهای اسلامی بشود که اساساً زمانی رژیم آخوندی خود را صحنه گردان این کنفرانس کرده بود و تلاش میکرد از این کنفرانس در راستای اهداف خود استفاده کند و دخالتهای تروریستیاش در منطقه را با استفاده از این کنفرانس بپوشاند، اما حالا کار رژیم به جایی رسیده که این کنفرانس برای محکوم کردن تمامعیار رژیم تشکیل جلسه داده و بیانیهیی را تصویب میکند که با شدیدترین لحن رژیم آخوندی را محکوم میکند و حتی خواستار اقدامات عملی مشخص از جانب کشورهای عضو میشود.
نگاهی هر چند کوتاه به بندهای بیانیه پایانی این کنفرانس مؤید این واقعیت است: در بند اول ضمن محکوم کردن شدید رژیم بهخاطر حمله به سفارت عربستان تأکید شده که: «این حملات با میثاق سازمان همکاری اسلامی و میثاق سازمان ملل» که خواستار «حفاظت از صلح و امنیت و اجتناب از دخالت در امور داخلی کشورها» است به کلی مغایر است. در بندهای دیگر این بیانیه «اظهارات تحریکآمیز رژیم ایران» علیه عربستان و کشورهای دیگر، همچنین «دخالتهای رژیم ایران در امور داخلی کشورهای منطقه و ادامه حمایت رژیم آخوندی از تروریسم بهشدت محکوم شده است. در بندهای بعدی این بیانیه ضمن حمایت از همه اقدامات عربستان و تمام بیانیههای محکومیت رژیم در یک موضعگیری قابلتوجه در دو بند خواهان اقدامات عملی کشورهای عضو علیه رژیم شده است. از جمله «خواهان کار برای متوقف کردن طرح و برنامههای فرقهای و مذهبی» رژیم «بدلیل آثار ویرانگر و پیامدهای خطرناک آن بر امنیت و ثبات کشورهای عضو و بر صلح و امنیت بینالمللی».
همین نکات ازبیانه این اجلاس، کاملاً روشن میکند که انزوای آخوندها بیش از پیش تشدید شده و در واقع این یک سیلی محکم به گوش رژیم است. واکنش رژیم نسبت به این جلسه و بیانیه آن، بسیار ذلیلانه و ضعیف بود. در سالهای گذشته اگر کشوری یا سازمانی علیه رژیم موضعگیری میکرد آخوندها و سردمداران و رسانههای رژیم، دود و دم تبلیغاتی بسیاری علیه آن کشور یا سازمان بهراه میانداختند، اما حالا باید دنبال نمودهای واکنش رژیم در رسانهها بود و مشخص است که رژیم تلاش میکند تا سرش را پایین بگیرد تا این موج رد بشود، که البته نظام آخوندی بهخوبی میداند که این موج نه تنها عبور کردنی نیست، بلکه موجی است که امواج بعدی را پشت خود میآورد.
بنابراین باید گفت که رژیم از موضع ضعف و ذلت از رویارویی دررفته، میدان را خالی کرده و تنها به آه وناله بسنده کرده است. چنانچه وزارتخارجه رژیم در بیانیهیی که در همین مورد داده سوز و گداز کرده که چرا برخورد جمهوری اسلامی ایران را با اشغال کنندگان سفارت نادیده گرفتهاند. یعنی همان نمایش مضحکی را که هنوز هم نتیجهاش را رژیم اعلام نکرده است. یا ناله کرده که این بیانیه به مطالبیخارج از دستور پرداخته و «در خدمت اهداف یک کشور خاص» قرار گرفته است. سپاه پاسداران هم در خبری که منتشر کرده به شیوه خاص و دجالگرانه خود آه و نالة کرده و مدعی شده که عادل الحبیر در این جلسه گفته «عربستان خواستار ایجاد روابط بهتر با ایران شد، اما به جزء حرفهای متناقض پاسخی دریافت نکرد». خبرگزاری مهر آخوندی هم ناله کنان، بیانیه صادر شده را یک «بیانیه فرمایشی» توصیف کرد. جالب این جاست که ظریف وزیرخارجه آخوندها هم بهرغم چنین واکنشی از سوی سازمان همکاری اسلامی در داووس منت کشی کرد و گفت: «خود را در حالت دشمنی و تخاصم با عربستان سعودی نمیبینیم. امیدواریم که آنها هر چه زودتر به خود بیایند و شاهد رفتار معقولانه آنها باشیم».
بنابراین بهخوبی روشن است که رژیم گام به گام در منطقه و جهان، منزویتر و محدودتر میشود.
اما برای توضیح بیشتر لازم است ابتدا اشاره کوتاهی به سوابق کنفرانس همکاری کشورهای اسلامی بشود که اساساً زمانی رژیم آخوندی خود را صحنه گردان این کنفرانس کرده بود و تلاش میکرد از این کنفرانس در راستای اهداف خود استفاده کند و دخالتهای تروریستیاش در منطقه را با استفاده از این کنفرانس بپوشاند، اما حالا کار رژیم به جایی رسیده که این کنفرانس برای محکوم کردن تمامعیار رژیم تشکیل جلسه داده و بیانیهیی را تصویب میکند که با شدیدترین لحن رژیم آخوندی را محکوم میکند و حتی خواستار اقدامات عملی مشخص از جانب کشورهای عضو میشود.
نگاهی هر چند کوتاه به بندهای بیانیه پایانی این کنفرانس مؤید این واقعیت است: در بند اول ضمن محکوم کردن شدید رژیم بهخاطر حمله به سفارت عربستان تأکید شده که: «این حملات با میثاق سازمان همکاری اسلامی و میثاق سازمان ملل» که خواستار «حفاظت از صلح و امنیت و اجتناب از دخالت در امور داخلی کشورها» است به کلی مغایر است. در بندهای دیگر این بیانیه «اظهارات تحریکآمیز رژیم ایران» علیه عربستان و کشورهای دیگر، همچنین «دخالتهای رژیم ایران در امور داخلی کشورهای منطقه و ادامه حمایت رژیم آخوندی از تروریسم بهشدت محکوم شده است. در بندهای بعدی این بیانیه ضمن حمایت از همه اقدامات عربستان و تمام بیانیههای محکومیت رژیم در یک موضعگیری قابلتوجه در دو بند خواهان اقدامات عملی کشورهای عضو علیه رژیم شده است. از جمله «خواهان کار برای متوقف کردن طرح و برنامههای فرقهای و مذهبی» رژیم «بدلیل آثار ویرانگر و پیامدهای خطرناک آن بر امنیت و ثبات کشورهای عضو و بر صلح و امنیت بینالمللی».
همین نکات ازبیانه این اجلاس، کاملاً روشن میکند که انزوای آخوندها بیش از پیش تشدید شده و در واقع این یک سیلی محکم به گوش رژیم است. واکنش رژیم نسبت به این جلسه و بیانیه آن، بسیار ذلیلانه و ضعیف بود. در سالهای گذشته اگر کشوری یا سازمانی علیه رژیم موضعگیری میکرد آخوندها و سردمداران و رسانههای رژیم، دود و دم تبلیغاتی بسیاری علیه آن کشور یا سازمان بهراه میانداختند، اما حالا باید دنبال نمودهای واکنش رژیم در رسانهها بود و مشخص است که رژیم تلاش میکند تا سرش را پایین بگیرد تا این موج رد بشود، که البته نظام آخوندی بهخوبی میداند که این موج نه تنها عبور کردنی نیست، بلکه موجی است که امواج بعدی را پشت خود میآورد.
بنابراین باید گفت که رژیم از موضع ضعف و ذلت از رویارویی دررفته، میدان را خالی کرده و تنها به آه وناله بسنده کرده است. چنانچه وزارتخارجه رژیم در بیانیهیی که در همین مورد داده سوز و گداز کرده که چرا برخورد جمهوری اسلامی ایران را با اشغال کنندگان سفارت نادیده گرفتهاند. یعنی همان نمایش مضحکی را که هنوز هم نتیجهاش را رژیم اعلام نکرده است. یا ناله کرده که این بیانیه به مطالبیخارج از دستور پرداخته و «در خدمت اهداف یک کشور خاص» قرار گرفته است. سپاه پاسداران هم در خبری که منتشر کرده به شیوه خاص و دجالگرانه خود آه و نالة کرده و مدعی شده که عادل الحبیر در این جلسه گفته «عربستان خواستار ایجاد روابط بهتر با ایران شد، اما به جزء حرفهای متناقض پاسخی دریافت نکرد». خبرگزاری مهر آخوندی هم ناله کنان، بیانیه صادر شده را یک «بیانیه فرمایشی» توصیف کرد. جالب این جاست که ظریف وزیرخارجه آخوندها هم بهرغم چنین واکنشی از سوی سازمان همکاری اسلامی در داووس منت کشی کرد و گفت: «خود را در حالت دشمنی و تخاصم با عربستان سعودی نمیبینیم. امیدواریم که آنها هر چه زودتر به خود بیایند و شاهد رفتار معقولانه آنها باشیم».
بنابراین بهخوبی روشن است که رژیم گام به گام در منطقه و جهان، منزویتر و محدودتر میشود.
خبرهاى ما را مى توانيد در كانال تلگرام نيز دنبال كنيد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر